جایگاه زن در ایران امروز؛ از نگاه تاریخی-سیاسی هشتم مارس، روز جهانی زن، یادآور بیش از یک قرن مبارزه زنان برای حقوق اجتماعی و سیاسی در سراسر جهان است. از اعتراض‌های زنان کارگر در کارخانه‌های اروپا تا جنبش حق رأی در ایالات متحده، جنبش‌های زنان در غرب بر بستر تجربه‌های تاریخی و اجتماعی مشخصی شکل گرفته‌اند. به همین دلیل زنان در اروپا و آمریکای شمالی امروز تا حد زیادی می‌دانند مطالباتشان از کجا آمده و چه سنت‌های فکری و تاریخی آن را شکل داده است. در بسیاری از جوامع خاورمیانه نیز هویت زنان در چارچوب‌های اجتماعی به نسبت شناخته‌شده‌ای تعریف شده است. در بخش بزرگی از جهان عرب، نقش زنان—با وجود محدودیت‌های قابل توجه—در بستر ساختارهای مذهبی، قبیله‌ای یا اجتماعی معنا یافته است. در ترکیه نیز پروژه مدرنیزاسیون جمهوری‌خواهانه در قرن بیستم چارچوب به نسبت روشنی برای حضور زنان در عرصه عمومی ایجاد کرد. اما وضعیت زن ایرانی پیچیده‌تر از بسیاری از این...

وهم اصلاح برای حفظ جمهوری، یا؟ با تشدید تنش‌های نظامی در منطقه و حملات بی‌سابقه به پایتخت ایران، لایه‌های تازه‌ای از فروپاشی ساختاری جمهوری اسلامی برای همگان آشکار شده است. در این شرایط بحرانی، بخشی از گفتمان عمومی، به‌ویژه از سوی پروپاگاندای اصلاح‌طلبان، همچنان بر روایتی غیرواقع‌بینانه و احساس‌محور از بازسازی آینده ایران تأکید دارد. اما آیا این جریان سیاسی، با کارنامه و جهان‌بینی محدودش، قادر به مدیریت و بازسازی کشوری خواهد بود که به‌معنای واقعی کلمه ویران شده است؟ در ادبیات رسمی، اصلاح‌طلبان، خود را بدیل معتدل جمهوری اسلامی معرفی می‌کنند؛ اما این جریان در مقاطع حساس تاریخی، مشخصا در دهه ۶۰، نه‌تنها در کنار نظام، بلکه جزو مهره‌های سرکوبگر آن بوده‌اند. تاریخ سیاسی ایران، خاطره سرکوب نیروهای منتقد، حذف دگراندیشان، و همراهی با امنیتی‌سازی فضاهای مدنی را در کارنامه همین اصلاح‌طلبان ثبت کرده است. اکنون نیز در شرایط بحران نظامی و فروپاشی مشروعیت مرکزی، اصلاح‌طلبان با نادیده گرفتن وضعیت واقعی...