ایران، دومین کشور جهان در ناامنی مالکیت زمین و مسکن بر اساس گزارش بین‌المللی پریندکس ۲۰۲۴، ایران پس از فیلیپین در جایگاه دوم جهانی از نظر ناامنی مالکیت زمین و مسکن قرار گرفته است. داده‌ها نشان می‌دهد که حدود ۴۸ درصد از بزرگسالان ایرانی نسبت به مالکیت زمین یا مسکن خود احساس ناامنی دارند. این رقم در سال ۲۰۲۰ حدود ۴۲ درصد بوده و طی چهار سال گذشته ۶ درصد افزایش یافته است؛ روندی که بیانگر تشدید نگرانی‌ها در این حوزه است. در مقایسه جهانی نیز، پس از ایران کشورهایی مانند اردن (۴۶٪)، موزامبیک و مالاوی (۴۴٪) قرار دارند. نکته‌ی قابل توجه آن است که حتی کشورهایی مانند افغانستان، اوکراین و عراق – با وجود جنگ و بی‌ثباتی سیاسی – وضعیت بهتری نسبت به ایران دارند. امنیت مالکیت یکی از شاخص‌های بنیادین توسعه پایدار به شمار می‌رود و نقشی حیاتی در جذب سرمایه، رشد اقتصادی و ثبات اجتماعی دارد. نبود این امنیت نه‌تنها...

دفترچه اضطرار: نجات جان‌ها و بازسازی اعتماد عمومی در روزهای پرآشوبِ گذار از جمهوری اسلامی، جان انسان‌ها در گرو تصمیمات به‌موقع است. پروژه شکوفایی ایران، در «مرحله اضطراری»، برای نجات جان‌ها و بازسازی اعتماد عمومی، برنامه‌ای جامع برای سلامت و خدمات درمانی ارائه می‌کند. اقدامات کلیدی در بخش سلامت: تأمین فوری دارو و تجهیزات پزشکی با همکاری سازمان جهانی بهداشت؛ ادامه فعالیت مراکز درمانی از راه مشارکت بخش خصوصی؛ تسهیل واردات دارو و حذف تعرفه‌های آن؛ سهمیه‌بندی داروهای غیرضروری و ارزیابی کمبودها؛ بازگرداندن آب، برق و خدمات پایه به بیمارستان‌های اصلی؛ جلوگیری از فرار پزشکان و بازسازی سریع ظرفیت جراحی و ICU؛ تحویل داروهای مورد نیاز به همه استان‌ها در ۳۰ روز. در سطح نهادی و حکمرانی: تشکیل کمیته عالی نظارت برای مقابله با بحران‌ها؛ یکپارچه‌سازی فرماندهی اضطراری سلامت؛ ادغام تیم‌های بین‌المللی پزشکی و رعایت استانداردهای جهانی؛ افزایش شفافیت، گزارش‌دهی، و مشارکت جامعه در تصمیم‌گیری. چرا این بخش برای حکمرانی خوب حیاتی است؟ بازسازی اعتماد مردم به نهادهای عمومی؛ تضمین حقوق پایه شهروندان برای سلامت؛ کاهش نارضایتی اجتماعی و...

دفترچه اضطرار: نجات ایران از ورشکستگی آبی ایران در آستانه ورشکستگی آبی است. دهه‌ها سوء‌مدیریت، فساد و خودکفایی‌گرایی افراطی، منابع آبی ما را به مرز نابودی کشانده. در چنین شرایطی، دفترچه «مدیریت دوران اضطرار» پیشنهاد می‌دهد که یک نهاد تخصصی انتقالی برای حکمرانی آب تشکیل شود — نهادی شفاف، پاسخگو، و متشکل از کارشناسان مستقل. در فاز اضطراری: سدها، ایستگاه‌های پمپاژ و خطوط انتقال محافظت می‌شوند؛ تأمین آب آشامیدنی برای بیمارستان‌ها و مردم در اولویت است؛ مجوزها، یارانه‌ها و پروژه‌های مشکوک به فساد، بی‌درنگ تعلیق می‌شوند؛ حفاری چاه‌های جدید متوقف و وضعیت منابع زیرزمینی ارزیابی می‌گردد. در فاز ثبات: داشبورد شفافیت برای آگاهی‌رسانی عمومی راه‌اندازی می‌شود؛ کارشناسان بین‌المللی برای مشاوره و کمک فنی دعوت می‌شوند؛ پروژه‌های سپاه و شرکت‌های فاسد تعلیق و بررسی می‌شوند. در فاز گذار نهادی: نقشه‌راه ملی حکمرانی آب تدوین می‌شود: مدیریت نامتمرکز با نظارت مرکزی؛ حذف اجباری مفهوم خودکفایی کشاورزی از قانون اساسی؛ استفاده پایدار از آب‌های زیرزمینی؛ تنظیم تعرفه‌ها و...

دفترچه اضطرار: انرژی، قلب تپنده ایران نوین در نخستین روزهای پس از گذار، انرژی تنها یک منبع نیست—بلکه ستون فقرات ثبات، عدالت و بازسازی ملی است. پروژه شکوفایی ایران، در فاز اضطراری خود، برای روزهای نخست پس از فروپاشی، یک نقشه دقیق و فوری ارائه کرده است تا چراغ‌ها خاموش نشوند، صنایع از کار نیافتند، و مردم در تاریکی فرو نروند. چالش‌ها کدام‌اند؟ وابستگی ناعادلانه ساختار انرژی به سپاه و نهادهای ناشفاف؛ بحران برق در مراکز حیاتی مانند بیمارستان‌ها؛ استخراج غیرقانونی رمزارز توسط نهادهای حکومتی سابق؛ زیرساخت‌های فرسوده و ناکارآمد. راه‌حل چیست؟ شناسایی فوری مراکز حیاتی برای اولویت‌دهی در توزیع برق؛ توقف فوری مراکز مصرف نیرو مرتبط با سپاه و نهادهای مذهبی؛ اجرای برنامه‌های صرفه‌جویی انرژی از راه آموزش عمومی و تلنگرهای رفتاری؛ همکاری فوری با بخش خصوصی برای استمرار خدمات، تدوین طرح‌های اضطراری برای جبران کمبودها. همکاری با سازمان‌های بین‌المللی نیز پیش‌بینی شده تا در صورت نیاز برق، گاز و سوخت اضطراری به کشور وارد شود. نقش انرژی در حکمرانی خوب چیست؟ ایجاد عدالت اجتماعی...

دفترچه اضطرار: دارایی ملت، امانت در دستان آینده ایران، سرزمینی ثروتمند؛ اما با زخمی عمیق از فساد، رانت و غارت دارایی‌های عمومی. در دوره گذار به سمت ایران آزاد، یکی از مسائل کلیدی، روش مدیریت دارایی عمومی و دولتی است. دارایی‌هایی که دهه‌ها توسط ساختارهای ناشفاف، غارت یا نابود شده‌اند. در مرحله گذار، دفترچه اضطرار یک پیشنهاد کلیدی دارد: سامانه کنترل اموال. هدف چیست؟ ۱. توقف فوری انتقال غیرقانونی دارایی‌ها، ۲. شفاف‌سازی مالکیت‌ها، ۳. بازپس‌گیری اموال عمومی. چگونه؟ با ایجاد یک سیستم مرکزی ثبت دارایی، با همکاری دیوان گذار و کارشناسان حقوقی– مالی. تمام حساب‌های کلان، زمین‌های دولتی، و قراردادهای حساس به‌صورت اضطراری کنترل و فریز خواهند شد. نه برای انتقام، بلکه برای عدالت و بازسازی اعتماد ملی. کنترل دارایی‌ها، بخش کلیدی حکمرانی خوب است. یعنی شفافیت، پاسخ‌گویی و حفظ اعتماد عمومی. بدون آن، خطر فساد، بازتولید بی‌عدالتی را به دنبال خواهد داشت. دارایی مردم، متعلق به مردم است. هیچ‌کس حق ندارد پشت پرده آن را به تاراج ببرد.

بخش آموزش در دفترچه اضطراری در ایرانِ پس از گذار، آموزش نقشی کلیدی در بازسازی کشور دارد. اما چگونه؟ دفترچه اضطرار، آموزش را نه تنها ابزاری برای انتقال دانش، بلکه بنیانی برای ساختن انسان آزاد، مستقل و متفکر می‌داند. هدف اصلی: بازگرداندن آموزش به ریشه‌های فرهنگی ایران با نگاه مدرن و جهانی. برنامه پیشنهادی سه محور دارد: ۱. بازنگری در محتوای آموزشی برنامه‌های درسی باید ایدئولوژی‌زدایی شوند. جایگزینی آموزه‌های حکومتی با آموزش تفکر نقاد، اخلاق شهروندی و علوم جهانی. ۲. آزادی نهادهای آموزشی مدارس و دانشگاه‌ها باید مستقل از سیاست و مذهب اداره شوند. انتخاب مدیران، اساتید و برنامه‌ریزی آموزشی، بر پایه شایسته‌سالاری و آزادی علمی صورت گیرد. ۳. جهانی‌سازی آموزش آموزش در ایران باید بر مبنی استانداردهای جهانی باشد. همکاری با نهادهای بین‌المللی، آموزش زبان‌های زنده دنیا، و بازگشایی مسیر بورسیه و تبادل دانشجو. در دوره گذار، شورای موقت آموزش با کمک کارشناسان مستقل، راه‌اندازی خواهد شد تا این اصلاحات را هدایت کند. بدون دخالت سیاسی. بدون تبلیغ ایدئولوژیک. آموزش نوین،...

دفترچه اضطرار چیست؟ وقتی یک نظام سقوط می‌کند، پرسش اصلی این است: چه چیزی جای آن را می‌گیرد؟ دفترچه اضطرار، نقشه‌ای است برای اداره کشور در همین دورهٔ بحرانی پس از فروپاشی جمهوری اسلامی. این دفترچه سه نهاد اصلی را معرفی می‌کند: نهاد خیزش ملی – شبیه یک پارلمان موقت دولت گذار – قوه اجرایی موقت دیوان گذار – نهاد قضایی انتقالی دولت گذار موظف است ظرف چهار ماه، رفراندومی برگزار کند تا مردم درباره نوع حکومت آینده تصمیم بگیرند: پادشاهی یا جمهوری. قوانین مدنی کنونی تا زمان تصویب قوانین جدید باقی می‌مانند، اما مقرراتی که نماد جمهوری اسلامی هستند، زود لغو خواهند شد. هدف دفترچه اضطرار: ایجاد ثبات، امید، و جلوگیری از هرج‌ومرج در دوران حساس گذار است. این دفترچه نتیجه اجماع اولیه در نشست مونیخ است؛ نشستی که تلاش کرد جریان‌های مختلف آزادی‌خواه و ایران‌گرا را بر سر یک نقشه راه مشترک گرد هم آورد. و از همه مهم‌تر، این دفترچه بر پایه اصول اولیه...

جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل با جامعه‌ای ملتهب و رسانه‌هایی که در کنترل روایت‌اند. رسانه رسمی می‌گوید: «ما در حال مقاومتیم». اما پرسش واقعی این است: چرا کشور ما به این نقطه رسید؟ این یک جنگ تحمیلی از بیرون نیست. این جنگ نتیجه سال‌ها سیاست توسعه‌طلبانه جمهوری اسلامی بوده است. نه دفاع از مردم، نه دفاع از میهن. اگر حکومتی مردم را به فقر، سرکوب، و جنگ می‌کشاند، آیا باید باقی بماند؟ جمهوری اسلامی از دمیدن بر «مقاومت» و «وحدت ملی» برای سرکوب داخلی مشروعیت می‌سازد. اما وطن‌دوست واقعی، نه باعث جنگ می‌شود و نه مردم را وادار به سکوت می‌کند. جنبشی که در سکوت بماند، شانس بقا ندارد. جنبش باید روایت خودش را حفظ کند. شبکه‌اش را زنده نگه دارد. و چشم جهان را باز نگه دارد. این جنبش می‌تواند زنده بماند، اگر نشان دهد که یک آلترناتیو مسئول، ملی‌گرا و صلح‌طلب وجود دارد. همراهی با روایت حکومت و یا سکوت در برابر آن،...

جنگ‌طلبی علیه ایران؛ از امت‌گرایی تا نجات ایران مصدق می‌گفت: «نفت ایران تنها متعلق به ملت ایران نیست، بلکه به ملل اسلامی نیز تعلق دارد، و پاکستان می‌تواند نفت ایران را به قیمت ارزان‌تری بخرد.» سال‌ها بعد، خمینی، رهبر جمهوری اسلامی، در بحبوحه‌ی جنگ فرسایشی با عراق اعلام کرد: «جنگ، نعمت است.» و آن‌سو، سازمان مجاهدین خلق، گروهی اسلام‌گرا و مارکسیست‌ـ‌لنینیست، در ۳ مرداد ۱۳۶۷، با پشتیبانی کامل ارتش صدام حسین، به خاک ایران حمله کرد. حمله‌ای که با هزاران کشته و آوارگی همراه شد. در سال‌های اخیر نیز، از تریبون‌های رسمی تا اصلاح‌طلبان حکومتی، همچنان بر طبل خشونت و تقابل می‌کوبند. رئیس جبهه اصلاحات، در تازه‌ترین اظهارات خود خواستار حمله به اسرائیل و دفاع از بقای جمهوری اسلامی شده است. هم‌زمان، سید منذر حکیم، عضو مرکز الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، و از نزدیکان علی خامنه‌ای با صراحت می‌گوید: «اگر از روحیه ملی‌گرایی به خصوصیت اسلامیت ارتقا پیدا کردیم، این ارتقا است؛ اما اگر برعکس آن عمل...