دریاچه ارومیه شاید برای همیشه از دست برود
با تداوم روند خشکی، نگرانیها درباره آینده دریاچه ارومیه به بالاترین حد رسیده است. مدیر مؤسسه آب دانشگاه تهران هشدار داده که شاید هرگز نتوان این پهنه آبی را مانند گذشته به شکل یک دریاچه دید.
بنفشه زهرائی، ضمن انتقاد از طرحهایی مانند نصب پنل خورشیدی بر سطح دریاچه، تأکید کرده که این اقدامات قادر به حل مشکل نیستند. و تنها راهکار واقعی، کاهش سطح زیر کشت در حوضه آبریز است. او احتمال داده که دریاچه هماکنون به «مرحله بدون بازگشت» رسیده باشد.
دریاچه ارومیه، روزگاری بزرگترین پهنه آبی شور خاورمیانه و زیستگاه پرندگان مهاجر و محل تردد لنجها و کشتیها بود. اما امروز، بنا بر گفته مدیرکل محیط زیست آذربایجان غربی، احتمال خشکشدن کامل بخش شمالی آن در روزهای آینده بسیار زیاد است. و تنها لایهای نازک از آب باقی مانده است.
معاون تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست نیز اعلام کرده که تراز آب به پایینترین حد ممکن رسیده و در صورت کاهش بیشتر، حتی عددی برای اعلام باقی نخواهد ماند.
کارشناسان مستقل، سوءمدیریت، برداشت بیرویه آب برای کشاورزی و اجرای پروژههایی مانند پل شهید کلانتری را از عوامل اصلی نابودی این دریاچه میدانند.
بر اساس آمارهای رسمی، تراز کنونی حتی از رکورد خشکسالی شدید در سال ۱۳۹۴ نیز پایینتر است. پرویز کردوانی، جغرافیدان فقید حدود ده سال پیش گفته بود: «دریاچه ارومیه غیرقابل احیا است و باید آن را رها کرد تا طبیعی خشک شود.»
