درباره ترانه علیدوستی نیست!
✍️ساسان آقایی
این را هرگز فراموش نکنید که تمام «دستآوردی» که به آن میبالند، یک هزارم آن چیزی است که شاه در سینی گذاشت و تقدیم زنان ایرانی کرد؛ اما همین ویروس چپ که آلودهاش شدهاند، از زنان ایران دزدید.
کاش جای جملههای کلیشه، یک بار شجاعت اندیشیدن و بلند گفتن این را داشتند که آن زنان تظاهرات ۸ اسفند ۵۷ اگر به مردان و زنان دلیری میپیوستند که در ۵ بهمن یا ۲۰ بهمن با تمام خطرها و تهدیدها به خیابان آمدند تا از قانون اساسی و ایران پاسداری کنند، آنگاه نیاز نبود ۴۵ سال بعد برای داشتن یک هزارم حقوق زن ایرانی در سال ۲۵۳۶ (۱۳۵۶) آنهم با هزینهکرد صدها جان شیفته و جوان، رخ عقاب بگیرند!
متاسفانه جمهوری اسلامی شما را عادت داده به حقیر بودن و به مانند پدران و مادرانتان، فهمی از «رویای ایرانی» ندارید! درکی از آن نقطه طلایی ندارید که ایران مسیرش را میپیمود، آن را از دست داد و اکنون مردمش، از بیراهه، مسیری تازه برایش یافته و ساختهاند. مبارزه برای شما همین بالماسکه میانمایهها به همراه کمی شعرِ آیرونیک و قهوه در کافهای است که «تیپ» دارد!
و این درباره ترانه علیدوستی نبود، درباره سوارشدگان روی کول زن ایرانی بود که سرنا را از سر گشادش میزنند!
نکته: دیدگاههای ابراز شده در این نوشتار لزوما بازتاب سیاستهای «موسسه ترویج جامعه باز» نمیباشد.
